fbpx

Binnen de POP’s zijn de PFAS’n extra zorgwekkend

Binnen de Persistent organic pollutants (POP’s) vormen de PFAS-verbindingen een acuut probleem voor voeding en leefmilieu. De organische componenten laten zich amper afbreken. Daardoor accumuleren ze in species aan de top van de voedselketen. Via de atmosfeer en de oceanen zijn ze ook overal aanwezig. Om het gezondheidsrisico voor mensen en dieren in te perken, analyseren we water, bodem, afval en BVM op 39 verschillende PFAS-verbindingen.

 

Verschillende POP’s zijn intussen verboden. Maar door hun persistentie of inefficiënt management in de landbouw, ziektebestrijding en industriële processen blijven ze aanwezig. Sinds 2003 is er een internationale POP-regelgeving voor bijvoorbeeld dichloordifenyltrichloorethaan (DDT). Maar nu zijn er nieuwe perfluoralkaan-componenten (PFAS’n) in opmars: PFOA, PFOS en PFHxS. Die binden vooral aan proteïne en minder aan vet in mensen en dieren.

PFAS’n zijn alifatische structuren

  • ze bevatten één of meer C-atomen, waarop de H-atomen door F-atomen zijn vervangen
  • de onderverdeling is gebaseerd op de aanwezigheid van een functionele groep (bijvoorbeeld carboxyl-zuren, sulfonaten en fosforzuren) en de lengte van de koolstofketen (korte keten C4-C5, lange keten > C5)
  • tot 2006 (nieuwe regels) waren perfluorooctaan sulfonzuur (PFOS) en perfluorooctaanzuur (PFOA) de meest industrieel gebruikte PFAS’n
  • in 2013 werd PFOS vermeld in de lijst van prioritair schadelijke stoffen in de richtlijn 2013/39/EU
  • PFOA, pFHxS, PFBS staan in de kandidaatlijst van zeer zorgwekkende stoffen voor autorisatie

De wettelijke restricties stimuleerden bedrijven om alternatieven te zoeken.

Kunnen we je helpen om PFAS’n op te sporen in water, bodem, afval en BVM?

Neem gerust contact op met ons door onderstaand formulier in te vullen.